تلفیق روایت های زیسته معلمان با شواهد پژوهشی برای ترسیم جغرافیای جدیدی از دانش حرفه ای آموزش

هدف این مقاله، تبیین ضرورت و چگونگی تلفیق روایت های زیسته معلمان با شواهد پژوهشی به منظور ترسیم جغرافیای جدیدی از دانش حرفه ای آموزش است. این پژوهش با روش کتابخانه ای و رویکرد توصیفی-تحلیلی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که دانش حرفه ای ایده آل، محصول تعامل پویا و دیالکتیکی میان دانش ضمنی و بافت مند روایی و دانش صریح و نظام مند پژوهشی است. این تلفیق در فرآیند «عمل بازتابنده» معلم-پژوهنده و در بستر «اجتماع های یادگیری حرفه ای» گفتگومحور محقق می شود و به خلق «دانش عملی بازتابی» می انجامد؛ دانشی که هم از اصالت تجربه و هم از اعتبار شواهد برخوردار است. نتایج، ضرورت تحول در سه سطح فردی (توسعه بازتابندگی پژوهشمحور)، حرفه ای (شکل دهی اجتماع های یادگیری) و نهادی (بازنگری در برنامه های تربیت معلم و ایجاد سامانه های دانشی) را برای نهادینه سازی این جغرافیای جدید دانش مورد تاکید قرار می دهد.واژگان کلیدی: دانش حرفه ای معلمان، روایت های زیسته، شواهد پژوهشی، جغرافیای دانش، تلفیق، عمل بازتابنده