تحول کلاس درس: از روش سنتی به یادگیری فعال

تحول کلاس درس از روش سنتی به یادگیری فعال، یکی از مهم ترین رویکردهای نوین در آموزش ابتدایی است که هدف آن ارتقای مشارکت، انگیزه و عملکرد تحصیلی دانش آموزان می باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر یادگیری فعال بر کلاس های درس مدارس ابتدایی همدان و ناحیه ۳ کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ انجام شد. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و از نوع میدانی بود و جامعه آماری شامل معلمان و دانش آموزان این مدارس بود که با نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد و مصاحبه های نیمه ساختاریافته بود. داده های کمی با نرم افزار SPSS و با استفاده از آزمون های توصیفی و استنباطی تحلیل شد و داده های کیفی با روش تحلیل محتوا مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که استفاده از روش های یادگیری فعال، مشارکت و انگیزه دانش آموزان را به طور معناداری افزایش می دهد و عملکرد تحصیلی آنان را بهبود می بخشد. همچنین، فناوری های آموزشی نقش موثری در تسهیل اجرای یادگیری فعال داشته و چالش هایی مانند کمبود زمان، مقاومت معلمان و محدودیت منابع از مهم ترین موانع اجرای این روش شناسایی شد. بر اساس یافته ها، پیشنهاد شد که معلمان آموزش های لازم برای استفاده از روش های فعال را دریافت کنند، برنامه های درسی بازطراحی شود، زیرساخت های فناوری فراهم گردد و حمایت مدیریتی و نظارت مستمر برای تضمین موفقیت تحول کلاس درس انجام شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری فعال ، کلاس درس ، تحول آموزشی ، مشارکت دانش آموزان ، مدارس ابتدایی ، فناوری آموزشی