نقش ارزیابی و هم راستاسازی نوآوری های آموزشی در تقویت خودکارآمدی و انگیزش تحصیلی دانش آموزان

تحولات شتابان در نظام های آموزشی معاصر، ضرورت بهره گیری از نوآوری های آموزشی را برای ارتقای کیفیت یادگیری و توسعه مهارت های شناختی و انگیزشی دانش آموزان برجسته ساخته است. یکی از ابعاد مهم این تحولات، تاثیر تلفیق نوآوری های آموزشی در سنجش و ارزشیابی تحصیلی است که می تواند زمینه ساز تقویت خودکارآمدی، انگیزش درونی و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان باشد. پژوهش های اخیر نشان می دهد که نوآوری در سنجش و استفاده از ابزارهای متنوع، تعاملی و فناوری محور نه تنها به سنجش عادلانه تر و جامع تر منجر می شود، بلکه احساس توانمندی و کنترل بر یادگیری را در دانش آموزان افزایش می دهد. این امر خودکارآمدی تحصیلی را ارتقا داده و موجب افزایش انگیزش درونی و مشارکت فعال آنان در فرآیند یادگیری می گردد. از سوی دیگر، بهره گیری از روش های نوین، همچون ارزشیابی تکوینی هوشمند، بازخوردهای مستمر و سنجش عملکردی، فرصت یادگیری عمیق تر و پایدارتر را برای دانش آموزان فراهم می آورد. این مقاله با هدف واکاوی تاثیر سنجش و تلفیق نوآوری های آموزشی بر خودکارآمدی و انگیزش تحصیلی دانش آموزان، با مروری نظام مند بر مبانی نظری و شواهد پژوهشی، به بررسی ابعاد و پیامدهای این رویکرد در مدارس معاصر می پردازد.کلمات کلیدی: نوآوری های آموزشی، سنجش و ارزشیابی تحصیلی، خودکارآمدی، انگیزش تحصیلی، مدارس معاصر