محیط های یادگیری تعاملی و راهکارهای افزایش انگیزه دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی راهکارهای ارتقای انگیزش و خودراهبری دانش آموزان در محیط های یادگیری تعاملی انجام شده است. با توجه به تغییرات بنیادین در شیوه های آموزش و گسترش فناوری های دیجیتال، یادگیری تعاملی به عنوان رویکردی نوین در نظام های آموزشی مطرح شده است که در آن دانش آموزان از نقش های منفعل به یادگیرندگان فعال، خلاق و خودراهبری شده تبدیل می شوند. در چنین محیطی، تعامل با معلمان، همسالان و منابع یادگیری به تقویت انگیزش درونی و احساس مالکیت نسبت به فرآیند یادگیری منجر می گردد. هدف اصلی این پژوهش، تحلیل ابعاد روان شناختی و آموزشی موثر بر افزایش خودراهبری و انگیزش یادگیرندگان در بسترهای تعاملی است. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی بوده و با مرور منابع نظری و یافته های تجربی در حوزه یادگیری تعاملی و نظریه های انگیزشی انجام شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که طراحی محیط های یادگیری با محوریت تعامل، بازخورد مستمر، انتخاب آزادانه فعالیت ها، و پشتیبانی عاطفی معلمان می تواند موجب رشد خودکارآمدی، احساس مسئولیت، و انگیزش پایدار دانش آموزان گردد.. کلمات کلیدی: انگیزش یادگیری، خودراهبری، محیط یادگیری تعاملی، یادگیری فعال، فناوری آموزشی