نقش هوش مصنوعی در ارتقای فرآیندهای تربیتی و پرورشی دانش آموزان مقطع ابتدایی

تحولات سریع فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی، نظام های آموزشی را با فرصت ها و چالش های تازه ای مواجه ساخته است. دوره ابتدایی به عنوان زیربنایی ترین مقطع آموزشی، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری ابعاد تربیتی و پرورشی دانش آموزان دارد. هدف این مقاله بررسی نقش هوش مصنوعی در ارتقای فرآیندهای تربیتی و پرورشی دانش آموزان دوره ابتدایی است. در این پژوهش با روش توصیفی–تحلیلی، ظرفیت ها و کارکردهای هوش مصنوعی از جمله شخصی سازی آموزش، تقویت مهارت های اجتماعی و عاطفی، پایش و تحلیل رفتار یادگیرندگان، و حمایت از معلمان در طراحی فعالیت های تربیتی بررسی شده است. یافته ها نشان می دهد که بهره گیری هدفمند از ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی می تواند ضمن افزایش تعامل و انگیزش دانش آموزان، به بهبود کیفیت فرآیندهای پرورشی، شناسایی به موقع نیازهای فردی و تقویت ارزش های اخلاقی و اجتماعی کمک کند. با این حال، توجه به ملاحظات اخلاقی، تربیتی و نقش هدایت گر معلم در به کارگیری این فناوری ها ضروری است علاوه بر توانایی های آموزشی و تربیتی، هوش مصنوعی می تواند معلمان را در طراحی فعالیت های هدفمند، پایش مستمر رفتار دانش آموزان و ارائه مداخلات تربیتی به موقع یاری دهد. استفاده هدفمند از این فناوری می تواند موجب افزایش تعامل دانش آموزان، بهبود کیفیت تصمیم گیری تربیتی و ارتقای فرآیندهای پرورشی شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، فرآیندهای تربیتی و پرورشی ، آموزش ابتدایی ، شخصی سازی یادگیری ، دانش آموزان مقطع ابتدایی