تحول الگوهای ارتباط آموزشی در عصر دیجیتال: تحلیل کارکرد شبکه های اجتماعی در تعامل معلم و دانش آموز

گسترش فناوری های ارتباطی و نفوذ روزافزون شبکه های اجتماعی مجازی، ساختارهای سنتی آموزش و شیوه های تعامل آموزشی را با دگرگونی های اساسی مواجه ساخته است. هدف پژوهش حاضر، تبیین و تحلیل نقش شبکه های اجتماعی مجازی در بازتعریف تعامل میان معلم و دانش آموز و بررسی پیامدهای آموزشی آن است. این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و بر پایه بررسی نظام مند منابع علمی فارسی و انگلیسی انجام شده است. نتایج مطالعه نشان می دهد که شبکه های اجتماعی مجازی با ایجاد محیط های یادگیری انعطاف پذیر و تعاملی، زمینه افزایش مشارکت فعال دانش آموزان، تسهیل ارتباط دوسویه، تسریع در ارائه بازخورد آموزشی و گسترش دسترسی به محتوای یادگیری را فراهم می کنند. افزون بر این، این فضاها می توانند به تقویت احساس تعلق اجتماعی، یادگیری مشارکتی و استمرار ارتباط آموزشی خارج از چارچوب کلاس رسمی کمک کنند. در عین حال، مسائلی نظیر نابرابری در دسترسی دیجیتال، تهدیدهای مربوط به حریم خصوصی، افت تمرکز دانش آموزان و فشار مضاعف بر نقش حرفه ای معلمان، از جمله چالش های مهم بهره گیری از این ابزارها محسوب می شود. بر این اساس، استفاده اثربخش از شبکه های اجتماعی در آموزش مستلزم تدوین سیاست های روشن، ارتقای سواد رسانه ای و طراحی چارچوب های آموزشی هدفمند است. پژوهش حاضر با جمع بندی فرصت ها و محدودیت ها، راهکارهایی عملی جهت بهینه سازی تعامل آموزشی در بستر شبکه های اجتماعی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: شبکه های اجتماعی مجازی ، تعامل آموزشی ، معلم ، دانش آموز ، آموزش دیجیتال