استفاده درست از هوش مصنوعی بدون دور شدن از درس

با گسترش سریع فناوری های هوشمند، هوش مصنوعی به یکی از تاثیرگذارترین عوامل تحول در نظام های آموزشی تبدیل شده است. این فناوری با فراهم سازی ابزارهای نوین یاددهی–یادگیری، امکان شخصی سازی آموزش، بهبود بازخورد، افزایش انگیزه و ارتقای کیفیت یادگیری را فراهم می کند. با این حال، استفاده نادرست یا افراطی از هوش مصنوعی می تواند موجب کاهش تفکر انتقادی، وابستگی شناختی دانش آموزان و فاصله گرفتن از اهداف اصلی برنامه درسی شود. مقاله حاضر با رویکردی تحلیلی–کاربردی، به بررسی مفهوم استفاده درست از هوش مصنوعی در آموزش می پردازد و تلاش می کند ضمن تبیین فرصت ها و چالش ها، راهبردهایی برای بهره گیری هوشمندانه از این فناوری بدون دور شدن از درس و اهداف تربیتی ارائه دهد. در این راستا، نقش معلم، دانش آموز، برنامه درسی، خانواده و سیاست گذاران آموزشی مورد توجه قرار گرفته و با تکیه بر دیدگاه ها و پژوهش های ایرانی، الگویی بومی برای استفاده متعادل و هدفمند از هوش مصنوعی پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی ، آموزش هوشمند ، یادگیری معنادار ، نقش معلم ، فناوری آموزشی ، برنامه درسی