شخصی سازی یادگیری: استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی برای طراحی تکالیف متناسب با سبک یادگیری هر دانش آموز

در عصر دیجیتال، نظام های آموزشی با عبور از مدل های سنتی و یکسان نگر، به سوی پارادایم های جدیدی حرکت می کنند که محوریت آن ها فردیت یادگیرنده است. شخصی سازی یادگیری به معنای تنظیم اهداف، محتوا، روش های آموزشی و به ویژه تکالیف متناسب با نیازها، علایق و سبک های یادگیری منحصر به فرد هر دانش آموز است. با ظهور هوش مصنوعی (AI) و الگوریتم های یادگیری ماشین، این آرمان دیرینه تربیتی اکنون به یک واقعیت اجرایی تبدیل شده است. این مقاله به بررسی عمیق چگونگی بهره گیری از ابزارهای هوش مصنوعی برای طراحی تکالیف تطبیقی می پردازد. با استناد به مبانی نظری سبک های یادگیری و یافته های پژوهشی در زمینه روانشناسی تربیتی، نشان داده می شود که چگونه هوش مصنوعی می تواند با تحلیل داده های کلان آموزشی، الگوهای یادگیری دانش آموزان را شناسایی کرده و تکالیفی را تولید کند که نه تنها در سطح دشواری مناسب (منطقه تقریبی رشد) قرار دارند، بلکه با ترجیحات شناختی و حسی دانش آموزان نیز همسو هستند. همچنین، با ارجاع به پژوهش های داخلی در زمینه اضطراب تحصیلی، نقش این فناوری در کاهش استرس ناشی از تکالیف نامتناسب و ارتقای عملکرد تحصیلی تبیین می گردد. مقاله حاضر در هشت بخش مجزا، ابعاد مختلف این تحول را از منظر فنی، پداگوژیکی و روان شناختی واکاوی می کند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: شخصی سازی یادگیری ، هوش مصنوعی ، طراحی تکالیف ، سبک های یادگیری ، آموزش تطبیقی ، اضطراب تحصیلی ، تکنولوژی آموزشی.