فرسودگی شغلی پنهان: واکاوی "خستگی همدلی" (Compassion Fatigue) در معلمان دلسوز.

فرسودگی شغلی پنهان یا همان خستگی همدلی پدیده ای است که به شدت بر کیفیت تدریس، رابطه های آموزشی، و سلامت روانی معلمان اثر می گذارد اما در بسیاری از پژوهش ها و سیاست گذاری های آموزشی به عنوان یک مفهوم فرعی یا غیرمنطبق با مدل های کلاسیک فرسودگی شغلی تلقی می شود. این مقاله به کاوش دقیق در بعدهای روان شناختی، عصبی-عصبی، سازمانی و فرهنگی خستگی همدلی می پردازد و تمایز آن را با فرسودگی شغلی کلاسیک روشن می سازد. با تمرکز بر تجربه زیسته معلمان دلسوز در محیط های آموزشی ایران، مقاله راهکارهای عملی برای کاهش پیامدهای پنهان این پدیده ارائه می دهد و به نتیجه گیری های سیاستی-عملی می پردازد. در پژوهش حاضر، از رویکرد کیفی-توصیفی و تحلیل محتوا بهره گرفته شده است و از منابع فارسی معتبر و هم سو با مباحث علوم تربیتی و روان شناسی آموزشی استفاده شده است. روش شناسی به گونه ای طراحی شده است که بتواند تصویری روشن از روابط بین متغیرهای فردی، سازمانی و فرهنگی ارائه دهد و در عین حال به پرسش های پژوهش پاسخ دهد: چرا در برخی حوزه های آموزشی، خستگی همدلی به صورت پنهان و بدون عنوان گذاری رسمی ظاهر می شود؟ چه سازوکارهای روان شناختی و نورو-فیزیولوژیک این پدیده را تبیین می کند؟ چگونه عوامل سازمانی و فرهنگی می توانند شدت و نمادهای آن را تغییر دهند؟ و چه پیامدهای پنهانی در نظام آموزشی ایران می توانند از این پدیده نشات گیرند؟

کلیدواژه ها:

فرسودگی شغلی پنهان ، خستگی همدلی ، Compassion Fatigue ، معلمان دلسوز ، تجربه زیسته ، روان شناسی آموزشی ، عصب شناختی ، سازمانی ، فرهنگی ، ایران