هوش هیجانی در کلاس تربیت بدنی :وقتی معلم ورزش فقط مربی بدن نیست، مربی احساسات است

هوش هیجانی به عنوان یک سازوکار پیچیدهی هم گرایی بین شناخت و احساس، نقشی محوری در فرایندهای تدریس و یادگیری دارد. در کلاس تربیت بدنی که فضایی پرتلاطم از رقابت، فشار عملکردی، نمایش جسمانی و تعاملات گروهی است، نقش معلم به عنوان مدیر فضایی عاطفی و تسهیل گر روابط اجتماعی اهمیت دوچندانی می یابد. مقاله حاضر با رویکردی نظری–تحلیلی، با استناد به مدل های گلمن، سالووی و مایر، به بررسی این نقش در مدیریت هیجان، انگیزش، خودتنظیمی، همدلی، تعامل اجتماعی، تاب آوری، کاهش اضطراب عملکرد و شکل دهی هویت بدنی–هیجانی دانش آموزان می پردازد. تحلیل های صورت گرفته بر محیط عملی کلاس تربیت بدنی، فضای عاطفی، پویایی های رقابت، برد و باخت، شکست، بدنی سازی و تفاوت های فردی دانش آموزان متمرکز است و به طور مشخص به چگونگی طراحی فعالیت های کلاسی، بازخورد عاطفی و رفتارهای معلم به عنوان مدل ساز ظرفیت های هیجانی می پردازد. نتیجه گیری کلی این پژوهش بر اهمیت طراحی استراتژیک محیط یادگیری ورزشی با محوریت هوش هیجانی است تا معلم تربیت بدنی هم زمان مربی بدن و مربی احساسات باشد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی:هوش هیجانی ، کلاس تربیت بدنی ، معلم ورزش ، مدیریت هیجان ، انگیزش ، خودتنظیمی ، همدلبی ، تاب آوری ، هویت بدنی–هیجانی ، رقابت سالم ، بازخورد عاطفی