/مدرسه ی شادی؛ فلسفه ی آموزش بدون اضطراب/

نظام های آموزشی سنتی که بر پایه ی رقابت، نمره گرایی و انباشت حافظه محور دانش بنا شده اند، امروزه با بحرانی عمیق به نام «اضطراب تحصیلی» مواجه اند. این اضطراب نه تنها سلامت روان دانش آموزان را تهدید می کند، بلکه بر اساس یافته های علوم اعصاب شناختی، سدی جدی در برابر یادگیری عمیق و خلاقانه است. مقاله ی حاضر با طرح ایده ی «مدرسه ی شادی» به عنوان یک پارادایم نوین تربیتی، به واکاوی مبانی فلسفی، روان شناختی و پداگوژیک آموزش بدون اضطراب می پردازد. در این پژوهش، گذار از رویکرد «کمبودمحور» به رویکرد «توانمندی محور» (روان شناسی مثبت گرا) بررسی شده و نقش حیاتی هیجانات مثبت در انعطاف پذیری شناختی تحلیل می شود. با نقد ساختارهای نمره دهی سنتی و معماری خشک مدارس، الگویی ارائه می شود که در آن «زیستن در لحظه» و «لذت کشف» جایگزین ترس از شکست و اضطراب آینده می گردد. تمرکز بر برنامه ی درسی پنهان، نقش تسهیل گری معلم و طراحی محیط های یادگیری پاسخگو به نیازهای عاطفی، از ارکان اصلی این فلسفه است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: مدرسه ی شادی ، آموزش بدون اضطراب ، روان شناسی مثبت گرا ، پداگوژی شادی ، بهزیستی تحصیلی ، یادگیری هیجانی-اجتماعی.