تبیین نقش هوشمندسازی فرآیند تدریس در افزایش انگیزه یادگیری و تعامل آموزشی

هدف پژوهش حاضر تبیین نقش هوشمندسازی فرآیند تدریس در افزایش انگیزه یادگیری و تعامل آموزشی بود. این پژوهش با رویکرد کیفی و به روش مروری انجام شد و در آن، مقالات علمی–پژوهشی و همایشی مرتبط با هوشمندسازی آموزش، یادگیری الکترونیکی، هوش مصنوعی در آموزش و تعامل آموزشی مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که هوشمندسازی تدریس از طریق تنوع بخشی به شیوه های آموزشی، شخصی سازی یادگیری و استفاده از ابزارهای تعاملی، موجب افزایش انگیزه درونی یادگیرندگان و ارتقای تعامل میان معلم، دانش آموز و محتوای آموزشی می شود. همچنین، یادگیری الکترونیکی و سیار و کاربرد هوش مصنوعی نقش موثری در بهبود کیفیت تعامل آموزشی و افزایش مشارکت فعال دانش آموزان ایفا می کنند. نتایج نشان داد که هوشمندسازی مدارس علاوه بر بهبود فرآیند تدریس، به تقویت تعاملات اجتماعی و همکاری میان دانش آموزان نیز منجر می شود. در مجموع، پژوهش حاضر بر این نکته تاکید دارد که هوشمندسازی فرآیند تدریس، در صورت طراحی و اجرای هدفمند، می تواند به عنوان رویکردی موثر در ارتقای انگیزه یادگیری و تعامل آموزشی مورد توجه برنامه ریزان و معلمان قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوشمندسازی آموزش ، انگیزه یادگیری ، تعامل آموزشی ، تدریس هوشمند