تقویت روحیه نوع دوستی در دانش آموزان

نوع دوستی به عنوان یکی از فضایل اخلاقی بنیادین و از مولفه های اصلی سرمایه اجتماعی، نقش بسزایی در سلامت روان فردی و انسجام اجتماعی ایفا می کند. هدف از پژوهش حاضر، بررسی روش ها و راهکارهای تقویت روحیه نوع دوستی در دانش آموزان با تکیه بر یافته های روان شناسی تربیتی و جامعه شناسی آموزش و پرورش است. روش پژوهش در این مطالعه، توصیفی-تحلیلی و از نوع مرور نظام مند منابع کتابخانه ای است. در این راستا، با جستجو در پایگاه های اطلاعاتی معتبر داخلی و خارجی، نظریات و پژوهش های مرتبط مورد بررسی قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان می دهد که تقویت نوع دوستی نیازمند یک رویکرد چندبعدی شامل «پرورش همدلی»، «الگوسازی توسط مربیان»، «استفاده از روش های یادگیری مشارکتی» و «اصلاح برنامه درسی پنهان» است. همچنین نتایج حاکی از آن است که بین جو عاطفی مدرسه و میزان بروز رفتارهای جامعه پسند رابطه معناداری وجود دارد. این مقاله در نهایت پیشنهاداتی کاربردی جهت نهادینه سازی فرهنگ نوع دوستی در مدارس ارائه می دهد که شامل تلفیق مفاهیم اخلاقی در کتب درسی، برگزاری کارگاه های مهارت زندگی و ایجاد فرصت های عملی برای خدمت رسانی دانش آموزان به جامعه است.

کلیدواژه ها:

نوع دوستی ، رفتار جامعه پسند ، دانش آموزان ، تربیت اخلاقی ، همدلی ، یادگیری مشارکتی.