نقش هوش هیجانی هنرآموزان در مدیریت کلاس های عملی و افزایش یادگیری مهارت های فنی هنرجویان هنرستان های فنی وحرفه ای

این پژوهش به بررسی نقش حیاتی هوش هیجانی (Emotional Intelligence - EI) هنرآموزان در مدیریت موثر کلاس های عملی و کارگاهی هنرستان های فنی وحرفه ای و تاثیر آن بر یادگیری مهارت های فنی هنرجویان می پردازد. کلاس های عملی، به دلیل ماهیت تعاملی، نیاز به مهارت های فنی و ابعاد ایمنی بالا، نیازمند رویکرد مدیریتی متفاوتی نسبت به کلاس های نظری هستند. در این میان، هوش هیجانی هنرآموز به عنوان یک عامل کلیدی در تنظیم هیجانات، درک احساسات هنرجویان، مدیریت تعارضات و ایجاد محیطی ایمن و انگیزشی مطرح می شود. این مقاله با مروری جامع بر مدل های نظری هوش هیجانی (گلمن، بار-آن، مایر و سالووی)، مدیریت کلاس درس و ویژگی های خاص محیط های کارگاهی، به تحلیل چگونگی تاثیر مولفه های هوش هیجانی (خودآگاهی، خودتنظیمی، همدلی و مهارت های اجتماعی) بر کاهش استرس، افزایش مشارکت و بهبود عملکرد فنی هنرجویان می پردازد. یافته های نظری نشان می دهد که هنرآموزان با هوش هیجانی بالا، توانایی بیشتری در برقراری ارتباط موثر، ارائه بازخورد سازنده و مدیریت موقعیت های پرفشار کارگاهی دارند که مستقیما به تعمیق یادگیری مهارت های تخصصی منجر می شود. در نهایت، الگویی مفهومی برای تبیین این رابطه ارائه شده و پیشنهادهایی کاربردی برای توسعه حرفه ای هنرآموزان و سیاست گذاران آموزشی در جهت ارتقای کیفیت آموزش های فنی و حرفه ای تدوین می گردد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، مدیریت کلاس عملی ، هنرآموزان ، آموزش فنی وحرفه ای ، یادگیری مهارت های فنی ، روانشناسی تربیتی