نقش مدرسه در شکل گیری شخصیت فردی و اجتماعی دانش آموزان

مدرسه به عنوان یکی از بنیادی ترین نهادهای اجتماعی، نقشی تعیین کننده در شکل گیری شخصیت فردی و اجتماعی دانش آموزان ایفا می کند و می تواند زمینه ساز رشد متوازن ابعاد شناختی، عاطفی، اخلاقی و اجتماعی آنان باشد. هدف این مقاله تبیین جایگاه مدرسه در فرایند شخصیت سازی دانش آموزان و تحلیل کارکردهای تربیتی آن در پرورش ویژگی های فردی نظیر خودآگاهی، عزت نفس و مسئولیت پذیری، و همچنین مولفه های اجتماعی همچون تعامل سازنده، مشارکت اجتماعی و پذیرش هنجارهای جمعی است. روش تحقیق به صورت تحلیلی-توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای انجام شده و در این راستا، مقالات علمی معتبر داخلی و خارجی، کتاب ها و اسناد پژوهشی مرتبط با حوزه تعلیم و تربیت مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته اند. یافته های مقاله نشان می دهد که مدرسه فراتر از انتقال دانش رسمی، از طریق برنامه درسی آشکار و پنهان، روابط معلم و دانش آموز، فرهنگ حاکم بر فضای آموزشی و تعاملات همسالان، تاثیر عمیقی بر شکل گیری الگوهای رفتاری، نگرش ها و هویت اجتماعی دانش آموزان دارد. همچنین نتایج حاکی از آن است که کیفیت محیط مدرسه، سبک های مدیریتی و رویکردهای تربیتی نقش مهمی در تقویت یا تضعیف ابعاد مختلف شخصیت ایفا می کنند. بر این اساس، توجه آگاهانه به کارکرد تربیتی مدرسه می تواند به پرورش نسلی متعادل، مسئول و توانمند در عرصه فردی و اجتماعی منجر شود.

کلیدواژه ها:

مدرسه ، شخصیت فردی ، شخصیت اجتماعی ، دانش آموزان ، تربیت اجتماعی