کاربرد یادگیری همکارانه در ارتقای مشارکت تحصیلی

یادگیری همکارانه به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، نقش برجسته ای در ارتقای کیفیت فرایند یاددهی یادگیری و افزایش مشارکت تحصیلی فراگیران ایفا می کند. مقاله حاضر با تمرکز بر کاربردهای یادگیری همکارانه، به تبیین چگونگی تاثیر این رویکرد بر ابعاد مختلف مشارکت تحصیلی، شامل مشارکت شناختی، هیجانی، رفتاری و اجتماعی می پردازد. هدف اصلی مقاله، تحلیل ظرفیت های یادگیری همکارانه در ایجاد تعامل معنادار میان یادگیرندگان، تقویت انگیزش تحصیلی و افزایش درگیری فعال آنان در فعالیت های آموزشی است. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی نظام مند مقالات علمی معتبر داخلی و خارجی انجام شده است. در این راستا، ابتدا مفاهیم بنیادین مشارکت تحصیلی و یادگیری همکارانه واکاوی شده، سپس سازوکارهای اثرگذاری یادگیری همکارانه بر مشارکت تحصیلی و نقش معلم در اجرای موثر آن مورد تحلیل قرار گرفته است. یافته های حاصل از بررسی منابع نشان می دهد که یادگیری همکارانه، از طریق تقویت تعاملات اجتماعی، مسئولیت پذیری مشترک، گفت وگوی آموزشی و بازخورد همسالان، زمینه افزایش مشارکت فعال دانش آموزان را فراهم می سازد و می تواند به بهبود نگرش یادگیرندگان نسبت به یادگیری و ارتقای عملکرد تحصیلی آنان منجر شود. نتایج مقاله بر ضرورت توجه برنامه ریزان آموزشی و معلمان به به کارگیری آگاهانه و هدفمند یادگیری همکارانه در محیط های آموزشی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

یادگیری همکارانه ، مشارکت تحصیلی ، تعامل آموزشی ، انگیزش تحصیلی ، یادگیری فعال