بررسی نقش ورزش در کاهش استرس و اضطراب نوجوانان

نوجوانی دوره ای حساس از زندگی انسان است که با تحولات جسمانی، روانی و اجتماعی فراوانی همراه می باشد. در این دوره، مواجهه با فشارهای تحصیلی، انتظارات اجتماعی و تغییرات هورمونی می تواند زمینه ساز بروز سطوح بالایی از استرس و اضطراب در نوجوانان باشد. هدف از این پژوهش علمی-پژوهشی، بررسی نقش موثر فعالیت های بدنی و ورزش در کاهش این حالات منفی روانی و ارتقای سلامت روان نوجوانان است. این مقاله با رویکردی توصیفی-تحلیلی، ابتدا به تبیین مفاهیم کلیدی، عوامل مولد استرس در این گروه سنی، و مکانیسم های فیزیولوژیکی و روانشناختی تاثیر ورزش می پردازد. مبانی نظری نشان می دهند که ورزش از طریق تعدیل محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال (HPA)، افزایش ترشح انتقال دهنده های عصبی شادی آور مانند سروتونین و اندورفین، و بهبود خودکارآمدی و عزت نفس، عاملی موثر در مدیریت استرس است. همچنین، نقش ورزش های هوازی و گروهی در تقویت مهارت های اجتماعی و تنظیم هیجانی مورد تاکید قرار گرفته است. یافته ها حاکی از آن است که مشارکت منظم در فعالیت های ورزشی، به ویژه با حمایت خانواده و مدرسه، ابزاری کارآمد برای پیشگیری و کاهش نشانه های اضطراب است. در نهایت، راهکارهای عملی برای ترویج ورزش در محیط های آموزشی ارائه و پیشنهاداتی جهت تحقیقات آتی مطرح می گردد.

کلیدواژه ها:

ورزش ، استرس ، اضطراب ، نوجوانی ، سلامت روان ، فعالیت بدنی.