بررسی نقش حمایت عاطفی معلم در پیشگیری از انزوای اجتماعی دانش آموزان

انزوای اجتماعی دانش آموزان یکی از چالش های مهم تربیتی و روان شناختی در محیط های آموزشی است که می تواند پیامدهای نامطلوبی بر رشد عاطفی، اجتماعی و تحصیلی آنان بر جای گذارد. در این میان، حمایت عاطفی معلم به عنوان یکی از مولفه های کلیدی تعاملات آموزشی، نقشی اساسی در پیشگیری و کاهش این پدیده ایفا می کند. هدف مقاله حاضر بررسی و تبیین نقش حمایت عاطفی معلم در پیشگیری از انزوای اجتماعی دانش آموزان و شناسایی سازوکارهای تاثیرگذاری آن در فضای مدرسه است. روش تحقیق مقاله به صورت تحلیلی توصیفی بوده و داده ها بر پایه مطالعات کتابخانه ای و بررسی نظام مند مقالات و منابع علمی معتبر گردآوری و تحلیل شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که حمایت عاطفی معلم از طریق ایجاد احساس امنیت روانی، تقویت احساس تعلق به مدرسه، افزایش تعاملات مثبت با همسالان و کاهش اضطراب اجتماعی، می تواند به طور معناداری از بروز و تداوم انزوای اجتماعی در میان دانش آموزان جلوگیری کند. همچنین نتایج حاکی از آن است که کیفیت رابطه عاطفی معلم و دانش آموز، نقش میانجی مهمی در شکل گیری رفتارهای اجتماعی مثبت و مشارکت فعال دانش آموزان در فعالیت های کلاسی دارد. بر این اساس، توجه به ابعاد عاطفی نقش معلم و تقویت مهارت های هیجانی وی، به عنوان راهبردی موثر در ارتقای سلامت اجتماعی دانش آموزان و بهبود کارکردهای تربیتی مدرسه قابل تاکید است.

کلیدواژه ها:

حمایت عاطفی معلم ، انزوای اجتماعی ، دانش آموزان ، تعامل معلم و دانش آموز ، سلامت اجتماعی