هوش مصنوعی و پرورش خلاقیت در نظام آموزشی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 34
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CONFOSTTPA03_4050
تاریخ نمایه سازی: 18 بهمن 1404
چکیده مقاله:
با پیشرفت روزافزون تکنولوژی و ظهور هوش مصنوعی (AI)، سیستم های آموزشی در حال تغییر و تحول هستند. این تغییرات شامل ارتقاء شیوه های تدریس، شخصی سازی فرآیند یادگیری و ایجاد فرصت هایی برای آموزش در سطوح مختلف است. یکی از جنبه های مهم این تحولات، تاثیر هوش مصنوعی بر پرورش خلاقیت در دانش آموزان است. خلاقیت به عنوان یکی از مهارت های کلیدی برای موفقیت در دنیای امروز، نیاز به روش های نوین آموزشی دارد. به طور سنتی، فرآیندهای آموزشی بیشتر بر روی انتقال اطلاعات و حفظ مطالب تمرکز داشته اند، اما در دنیای مدرن، تاکید بر مهارت هایی چون حل مسئله، تفکر انتقادی و خلاقیت بیشتر شده است. در این راستا، هوش مصنوعی می تواند نقش مهمی ایفا کند. هوش مصنوعی قادر است به شیوه های مختلفی فرآیندهای یادگیری را شخصی سازی کند و به دانش آموزان کمک کند تا در محیط های آموزشی، توانایی های خلاقانه خود را توسعه دهند. این مقاله به بررسی نقش هوش مصنوعی در تقویت و پرورش خلاقیت در نظام آموزشی می پردازد و تحلیل می کند که چگونه فناوری های مبتنی بر AI می توانند به تقویت مهارت های خلاقانه در دانش آموزان کمک کنند. همچنین این تحقیق به بررسی انواع ابزارهای هوش مصنوعی، از جمله نرم افزارهای طراحی، بازی های آموزشی و سیستم های یادگیری خودکار، می پردازد که می توانند به دانش آموزان کمک کنند تا در حل مسائل پیچیده تر و برخورد با چالش های جدید، خلاقانه تر فکر کنند. هدف این مقاله، بررسی روش های مختلف استفاده از هوش مصنوعی در آموزش، ارائه مدل هایی برای آموزش خلاقیت و نشان دادن تاثیر این فناوری ها بر تغییرات در سیستم های آموزشی است. پژوهش ها نشان داده اند که استفاده از هوش مصنوعی می تواند در ایجاد محیط های آموزشی پویاتر و تعاملی تر موثر باشد. علاوه بر این، هوش مصنوعی می تواند به معلمان کمک کند تا فرآیند یادگیری را به شیوه های فردی سازی شده پیش ببرند و همچنین به تشخیص نقاط قوت و ضعف دانش آموزان پرداخته و شیوه های آموزشی مناسب تری را پیشنهاد دهند. در نتیجه، هوش مصنوعی نه تنها بر توانایی های فردی دانش آموزان تاثیرگذار است، بلکه می تواند به طور کلی به ارتقاء کیفیت آموزش و ایجاد یک محیط آموزشی خلاقانه و مبتکرانه کمک کند. در این مقاله، به تحلیل راهکارهایی پرداخته خواهد شد که از طریق آن ها می توان از هوش مصنوعی برای تقویت خلاقیت در آموزش استفاده کرد و چگونگی یکپارچه سازی این فناوری ها در سیستم های آموزشی مورد بررسی قرار خواهد گرفت. نتایج این پژوهش می تواند به نظام های آموزشی کمک کند تا به طور بهینه از ظرفیت های هوش مصنوعی برای آموزش و پرورش دانش آموزانی خلاق و نوآور استفاده کنند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
احترام غلامی
نویسنده اول