کاربرد تربیت مثبت در تقویت خودکنترلی و انضباط درونی دانش آموزان بر اساس الگوهای اسلامی

تربیت اخلاقی و پرورش شخصیت متعادل دانش آموزان، از اصلی ترین رسالت های نظام تعلیم و تربیت در جمهوری اسلامی ایران است. در این راستا، گذار از روش های سنتی و مبتنی بر ترس و تنبیه، به رویکردهای نوین و سازنده ای همچون «تربیت مثبت»، ضرورتی اجتناب ناپذیر در جهت تحقق اهداف سند تحول بنیادین است. این پژوهش به بررسی کاربرد تربیت مثبت در تقویت خودکنترلی و انضباط درونی دانش آموزان با تکیه بر الگوها و آموزه های اسلامی می پردازد. نتایج نشان می دهد که تربیت مثبت، با تاکید بر کرامت ذاتی انسان، تشویق، و ایجاد ارتباط عاطفی معنادار، بستری را فراهم می آورد که در آن دانش آموزان به جای اطاعت کورکورانه از بیرون، به دلیل باطنی و وجدان بیدار خویش ملزم به رعایت انضباط می شوند. الگوهای اسلامی، به ویژه سیره اهل بیت (علیهم السلام)، که بر روش های تربیتی نرم، مشفقانه و مبتنی بر حکمت استوار است، مکملی قدرتمند برای اصول تربیت مثبت مدرن محسوب می شوند. این رویکرد منجر به ارتقای عزت نفس، مسئولیت پذیری اجتماعی و پایداری رفتاری در دانش آموزان می گردد و آن ها را به سمت تعالی اخلاقی و تقویت اراده هدایت می کند.

کلیدواژه ها:

تربیت مثبت ، خودکنترلی ، انضباط درونی ، دانش آموزان ، الگوهای اسلامی ، سند تحول بنیادین ، سیره اهل بیت (ع)