نقش ارزشیابی کیفی در کاهش اضطراب امتحان و افزایش سلامت روان دانش آموزان ابتدایی

اضطراب امتحان و مسائل مرتبط با سلامت روان از جمله چالش های رایج در میان دانش آموزان دوره ابتدایی است که می تواند عملکرد تحصیلی و رشد شخصی آن ها را تحت الشعاع قرار دهد. این پژوهش با هدف بررسی نقش ارزشیابی کیفی به عنوان راهکاری جایگزین برای ارزشیابی های سنتی در کاهش اضطراب امتحان و ارتقای سلامت روان دانش آموزان انجام شده است. روش این مطالعه توصیفی-همبستگی و از نوع کاربردی است. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پایه چهارم تا ششم ابتدایی شهر مورد مطالعه بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، ۲۵۰ نفر انتخاب شدند. داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد اضطراب امتحان و سلامت روان عمومی (GHQ) گردآوری شد و برای تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که بین اجرای ارزشیابی کیفی و کاهش اضطراب امتحان رابطه ای معنادار و منفی وجود دارد؛ به این معنا که دانش آموزانی در مدارسی که از ارزشیابی توصیفی و کیفی استفاده می کنند، سطح اضطراب پایین تری نسبت به دانش آموزان در مدارس با ارزشیابی عددی دارند. همچنین، نتایج حاکی از آن بود که ارزشیابی کیفی با افزایش شاخص های سلامت روان، از جمله عزت نفس، نشاط اجتماعی و کاهش علائم جسمانی اضطراب، رابطه ای مثبت و معنادار دارد. تحلیل رگرسیون نیز نشان داد که مولفه های «ارائه بازخورد سازنده» و «حذف رقابت منفی» در ارزشیابی کیفی، قوی ترین پیش بین ها برای سلامت روان دانش آموزان هستند. در مجموع، این پژوهش تاکید می کند که تغییر رویکرد از ارزشیابی کمی به کیفی، نه تنها کیفیت یادگیری را بالا می برد، بلکه با ایجاد محیطی امن و حمایتی، به حفظ و ارتقای سلامت روان کودکان کمک شایانی می کند.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی کیفی ، اضطراب امتحان ، سلامت روان ، دانش آموزان ابتدایی ، ارزشیابی توصیفی ، محیط آموزشی