نقش معاون آموزشی در تربیت نظام مند و علاقه مندسازی دانش آموزان دوره ابتدایی: پژوهشی عمیق در بستر شهرستان بندرانزلی

دوره ابتدایی به عنوان بنیادی ترین مرحله در نظام تعلیم و تربیت، نه تنها شالوده دانش و مهارت های پایه را می ریزد، بلکه نگرش فرد را نسبت به مقوله یادگیری، نهاد آموزش و خودپنداره تحصیلی اش شکل می دهد. در این میان، معاون آموزشی به عنوان حلقه واسط بین سیاست های کلان نظام آموزش و پرورش و واقعیت های زنده و پویای کلاس درس، نقشی حیاتی و چندوجهی ایفا می کند. این نقش در مناطق دارای ویژگی های فرهنگی و جغرافیایی متمایز، مانند شهرستان بندرانزلی، از حساسیت و پیچیدگی بیشتری برخوردار است. شهرستان بندرانزلی با برخورداری از میراث فرهنگی غنی، زبان ویژه، و طبیعت بی نظیر، از یک سو فرصتی استثنایی برای خلق تجربیات یادگیری عمیق و معنادار فراهم می آورد و از سوی دیگر، با چالش هایی چون دو یا چندزبانه بودن دانش آموزان، دسترسی محدود به برخی امکانات در مناطق دورافتاده، و لزوم هماهنگی بین ارزش های ملی و محلی روبرو است. این مقاله با رویکردی کیفی و مبتنی بر مشاهده مشارکتی طولانی مدت و مصاحبه های عمیق با معاونان آموزشی مجرب شهرستان بندرانزلی، به واکاوی این پرسش اساسی می پردازد که یک معاون آموزشی چگونه می تواند همزمان دو ماموریت به ظاهر متعارض را پیش ببرد: تربیت دانش آموزانی که بتوانند انتظارات و استانداردهای سیستم آموزشی متمرکز را برآورده سازند و در عین حال، محیطی چنان غنی، امن و شاداب بیافریند که مدرسه نه به عنوان مکانی اجباری، که به کانونی برای کشف، لذت و رشد تبدیل شود؟ یافته های این پژوهش نشان می دهد که موفقیت در این مسیر، مستلزم گذار از دیدگاه صرفا اداری و نظارتی به سوی رهبری تربیتی زمینه بنیاد است. رهبری که در آن معاون آموزشی، با درکی عمیق از بافت فرهنگی، اجتماعی و عاطفی جامعه خود، به بازتفسیر خلاقانه برنامه های درسی، طراحی فضاهای یادگیری چندحسی، و بسط دایره مشارکت گران از کلاس درس به درون جامعه محلی می پردازد. در پایان، الگویی یکپارچه تحت عنوان الگوی معاون آموزشی به مثابه باغبان زمینه آگاه ارائه شده و پیامدهای آن برای سیاستگذاری و آموزش ضمن خدمت مورد بحث قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

شهرستان بندرانزلی ، تربیت نظام مند ، معاون آموزش مدارس