بررسی رابطه خودمراقبتی والدین با سبک های فرزندپروری و رشد روانی–اجتماعی دانش آموزان

والدین نقش اصلی در شکل دهی رفتارها، نگرش ها و مهارت های اجتماعی و هیجانی فرزندان دارند. خودمراقبتی والدین، شامل مراقبت از سلامت روانی، جسمی و عاطفی آن ها، توانایی مدیریت استرس و ایجاد تعادل بین مسئولیت ها است و می تواند به فرزندپروری مثبت و موثر منجر شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش خودمراقبتی والدین بر فرزندپروری و رفتارهای دانش آموزان انجام شده است. این پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و داده ها از طریق پرسشنامه های سنجش خودمراقبتی والدین، سبک های فرزندپروری و مشاهده رفتار دانش آموزان جمع آوری شده است. یافته ها نشان می دهد والدینی که مهارت های خودمراقبتی بالاتری دارند، سبک های فرزندپروری حمایتی، مثبت و مسئولانه تری را به کار می گیرند و فرزندان آن ها در مهارت های اجتماعی، کنترل هیجانات و انگیزش تحصیلی عملکرد بهتری دارند. نتایج پژوهش بر اهمیت آموزش و حمایت از والدین برای توسعه مهارت های خودمراقبتی و بهبود کیفیت فرزندپروری تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

خودمراقبتی والدین ، فرزندپروری ، سبک های فرزندپروری ، سلامت روان والدین ، رشد روانی–اجتماعی ، دانش آموزان