نقش روانشناسی در آموزش و یادگیری

هدف این پژوهش، بررسی و تبیین نقش اصول و نظریه های روانشناسی در بهبود کیفیت آموزش و یادگیری است. این مطالعه با روش توصیفی-مرندی و با مرور نظام مند منابع علمی انجام شد. یافته ها نشان دادند که شناخت ویژگی های روانشناختی یادگیرندگان، نظریه های انگیزش (مانند خودکارآمدی و خودتعیین گری)، و اصول شناختی یادگیری (شامل توجه، حافظه و انتقال) نقشی بنیادین در طراحی محیط های آموزشی موثر ایفا می کنند. همچنین، استفاده از رویکردهای سازنده گرا و توجه به تفاوت های فردی، عملکرد تحصیلی را به طور معناداری ارتقا می دهد. نتایج حاکی از آن است که ادغام یافته های روانشناسی در برنامه ریزی درسی و روش های تدریس، ضرورتی اجتناب ناپذیر برای دستیابی به اهداف آموزشی پایدار است.

کلیدواژه ها:

روانشناسی تربیتی ، یادگیری ، انگیزش ، نظریه های شناختی ، روش های تدریس