هوش مصنوعی در خدمت یادگیری عمیق

رشد شتابان هوش مصنوعی (AI) و نفوذ آن در ابعاد مختلف زندگی بشری، ضرورت بازاندیشی در شیوه های سنتی آموزشی را بیش از پیش نمایان ساخته است. به ویژه در مقطع آموزش ابتدایی، که پایه های یادگیری و شکل گیری شخصیت دانش آموزان بنا نهاده می شود، بررسی تاثیرات بالقوه و چالش های ناشی از به کارگیری هوش مصنوعی از اهمیت بسزایی برخوردار است. این پژوهش با هدف تبیین ابعاد نظری و مفهومی تاثیر هوش مصنوعی بر فرآیندهای تدریس در پایه های ابتدایی به انجام رسیده است. یافته های اصلی این مطالعه نشان می دهند که هوش مصنوعی قادر است با شخصی سازی محتوای آموزشی، ارائه بازخورد فوری و انطباق با سبک های یادگیری متفاوت، به ارتقاء اثربخشی تدریس یاری رساند. با این حال، این فناوری نوظهور چالش هایی نظیر حفظ جنبه های انسانی تعامل معلم-شاگرد، نگرانی های مربوط به حریم خصوصی داده ها، و نیاز به توسعه سواد دیجیتال در معلمان و دانش آموزان را نیز به همراه دارد. درک این پویایی های پیچیده، از منظر روان شناختی، اجتماعی و تربیتی، برای طراحی برنامه های درسی آینده نگر و سیاست گذاری های آموزشی موثر در راستای بهره برداری بهینه از ظرفیت های هوش مصنوعی در کنار حفظ ارزش های بنیادین آموزش ابتدایی، امری ضروری است. این پژوهش با تاکید بر رویکردی میان رشته ای، بستر لازم را برای تحقیقات آتی و تدوین راهبردهای عملی در زمینه ادغام مسئولانه هوش مصنوعی در نظام آموزشی فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

روش نوین ، آموزش ، هوش مصنوعی ، آموزش تطبیقی ، تعامل انسان و ماشین