تاب آوری و هوش هیجانی

تاب آوری و هوش هیجانی از مهارت های کلیدی برای مواجهه با استرس های روزمره و بهبود عملکرد فردی–اجتماعی محسوب می شوند. هدف این مقاله، ارائه الگوی طراحی مداخلات آموزشی–کارگاهی مبتنی بر رویکردهای شناختی–رفتاری و مثبت نگر و نیز تشریح روش شناسی ارزیابی اثربخشی این مداخلات در افزایش تاب آوری و هوش هیجانی شرکت کنندگان است. در فاز نخست، با استفاده از تحلیل نیازسنجی و مروری بر ادبیات، مولفه های تاب آوری و هوش هیجانی تعیین و ادبیات مداخلات مشابه بررسی شد. سپس، سه کارگاه ۱۲ ساعته با ترکیب ارائه محتوا، فعالیت های عملی گروهی، تمرین های ذهن آگاهی و ایفای نقش طراحی گردید. برای ارزیابی، آزمون های استاندارد تاب آوری کنر و دیویدسون (CD-RISC) و هوش هیجانی بار-آن (EQ-i) پیش و پس آزمون شدند. نتایج نشان داد که پس از مداخله، میانگین نمرات تاب آوری و هوش هیجانی شرکت کنندگان به طور معناداری افزایش یافت (p < ۰٫۰۵). این یافته ها دلالت بر کارآمدی مداخلات آموزشی–کارگاهی در توانمندسازی افراد برای مدیریت بهتر هیجان ها و انعطاف پذیری روانی دارد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، هوش هیجانی ، مداخله آموزشی–کارگاهی ، Mindfulness ، رویکرد شناختی–رفتاری