جایگاه وطن دوستی در ادبیات فارسی معاصر

این مقاله به بررسی تحول، تعاریف، و نمودهای مفهوم «وطن دوستی» در ادبیات فارسی معاصر (از دوره مشروطه تا دوران پس از انقلاب اسلامی) می پردازد. وطن دوستی به عنوان یکی از مضامین محوری در مواجهه با تحولات سیاسی، اجتماعی، و فرهنگی، همواره بستری برای بازاندیشی در هویت ملی و تعامل با جهان بوده است. پژوهش حاضر با رویکردی تاریخی-تحلیلی، ابتدا به تعریف بنیادین مفاهیم کلیدی پرداخته و سپس با واکاوی آثار برجسته شعر و نثر معاصر، سیر تحول این مفهوم را از شعرهای حماسی و ملی گرایانه دوره مشروطه تا بازتعریف آن در بستر هویت ایرانی-اسلامی پس از انقلاب، مورد مطالعه قرار می دهد. تحلیل ها نشان می دهد که وطن دوستی در ادبیات معاصر، از حالت صرفا جغرافیایی و سیاسی به سمت لایه های عمیق تر فرهنگی، اخلاقی، و وجودی حرکت کرده است. همچنین، تاثیر عواملی نظیر جنگ، مهاجرت، و جهانی شدن بر بازتفسیر این مفهوم، مورد بحث قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

وطن دوستی ، ادبیات معاصر ، ملی گرایی ، هویت ایرانی ، شعر معاصر ، نثر معاصر ، مشروطه.