تاثیر قصه گویی بر رشد خلاقیت و زبان آموزی دانش آموزان

قصه گویی، به عنوان یکی از قدیمی ترین و موثرترین ابزارهای انتقال فرهنگ و دانش بشری، نقشی محوری در فرآیندهای یادگیری و رشد شناختی کودکان ایفا می کند. این مقاله علمی–تربیتی با هدف بررسی و تبیین تاثیرات عمیق قصه گویی بر دو حوزه کلیدی رشد دانش آموزان، یعنی خلاقیت و زبان آموزی، تدوین شده است. در دنیای آموزش نوین که بر پرورش مهارت های قرن بیست ویکم تاکید دارد، توانایی تفکر خلاق و تسلط بر زبان برای موفقیت ضروری است. پژوهش حاضر با مروری جامع بر ادبیات نظری و یافته های پژوهشی، نشان می دهد که قصه گویی نه تنها یک فعالیت سرگرم کننده، بلکه یک استراتژی آموزشی قدرتمند است که می تواند بستری غنی برای توسعه مهارت های زبانی در چهارچوب شنیدن، گفتن، خواندن و نوشتن فراهم آورد. همچنین، قصه گویی با تحریک تخیل، تقویت همدلی و ایجاد فضایی برای تجربه کردن ایده های نو، مستقیما بر تقویت تفکر واگرا و خلاقیت دانش آموزان اثر می گذارد. مبانی نظری پیاژه، ویگوتسکی و برونر در این راستا مورد تحلیل قرار گرفته اند. مقاله حاضر تلاش دارد تا با ارائه راهکارهای عملی و تکنیک های اثربخش، چارچوبی کاربردی برای معلمان و والدین فراهم آورد تا بتوانند از ظرفیت قصه گویی به نحو احسن در محیط های آموزشی و خانگی بهره ببرند.

کلیدواژه ها:

قصه گویی ، خلاقیت ، زبان آموزی ، تفکر واگرا ، رشد شناختی ، آموزش ابتدایی