آشنایی با تاریخچه معماری استان کرمانشاه و بررسی نقوش سنتی در بناهای معماری استان

شناسایی هویت در معماری، موضوعی پیچیده و چندوجهی است. برخی هویت معماری را معادل «روح مکان» یا «حس مکان» می دانند، در حالیکه برخی دیگر، آن را در معنای نهفته در محیط و بستر شکل گیری جستجو می کنند. اگر معماری را متشکل از دو بخش کالبد (فرم و ساختار فیزیکی) بدانیم، می توان گفت که در معماری ایرانی، تزئینات نقشی حیاتی ایفا می کنند و در واقع روح بنا محسوب می شوند. این تزئینات کالبد سازه ای را در بر گرفته و هر نقش و نگار، بازتابی از ارزش های فرهنگی و آرمان های یک جامعه است که در طول نسل ها تداوم یافته است.کرمانشاه، به عنوان یکی از قدیمی ترین سکونت گاه های ایران، دارای خانه های سنتی ارزشمندی است که به گفته کارشناسان میراث فرهنگی، اغلب به دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی اول تعلق دارند و مورد مطالعه قرار گرفته اند. سازماندهی فضایی، به دلایل گوناگونی فرهنگی، اقلیمی و کارکردی، در انواع مختلف معماری این دوره رایج بوده است. ساختار فضایی در معماری این دوره رایج بوده است. ساختار فضایی در معماری این دوره کرمانشاه، اغلب درونگراست؛ به این معنی که فضاها به سمت حیاط مرکزی و فضاهای داخلی سازماندهی شده اند.استفاده از ایوان در نما، ساخت دیوارهای ضخیم، نححوه اسقرار و جهت گیری ساختمان و استفاده از مصالح بومی، همگی در راستای رویکرد بومی گرایانه بوده است.

کلیدواژه ها:

"تزئینات" ، "خانه های سنتی" ، "معماری بومی" ، " گونه شناسی معماری"