چگونه توانستم، مدیریت رفتار کنترل دانش آموز بیش فعالم را به دست بگیرم.

در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴، با یکی از چالش برانگیزترین موقعیت های آموزشی در کلاس پایه سوم ابتدایی مواجه شدم؛ حضور دانش آموزی با علائم بارز بیش فعالی، نظیر بی قراری شدید، قطع مکرر صحبت های معلم، دشواری در تمرکز، و برهم زدن نظم کلاس. با توجه به اینکه چنین رفتارهایی نه تنها روند تدریس را مختل می کرد، بلکه بر یادگیری سایر دانش آموزان نیز تاثیر منفی می گذاشت، ضرورت یافتن راهکاری عملی و اثربخش برای مدیریت رفتار این دانش آموز بیش فعال آشکار شد. هدف از این اقدام پژوهی، بررسی و اجرای شیوه هایی برای کمک به بهبود تمرکز، کاهش رفتارهای تکانشی، و ارتقاء تعامل مثبت این دانش آموز با محیط آموزشی بود.در گام نخست با جمع آوری شواهد از طریق مشاهده، مصاحبه با والدین، گفت وگو با مشاور مدرسه و همکاران، وضعیت موجود را تحلیل کردم. سپس با بهره گیری از راهکارهای مبتنی بر تقویت مثبت، برنامه ریزی دقیق برای فعالیت های فردی–گروهی، اصلاح ساختار کلاس، استفاده از جدول رفتاری و تکنیک های تن آرامی، برنامه ای عملیاتی برای مداخله طراحی و اجرا شد. نتایج حاصل از اجرای این طرح نشان داد که با تداوم، صبوری و تعامل هماهنگ بین معلم، والدین و مشاور، می توان کنترل قابل توجهی بر رفتارهای بیش فعالانه دانش آموز ایجاد کرد و زمینه یادگیری موثرتر او را فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

بیش فعالی ، رفتار دانش آموز ، مدیریت کلاس ، تمرکز ، تقویت مثبت ، برنامه ریزی آموزشی ، تعامل معلم و والدین.