نوآوری در ارزیابی یادگیری با گذار از ارزشیابی حافظه محور به ارزشیابی مبتنی بر شایستگی

هدف اصلی این پژوهش، شناسایی و تبیین ابعاد نوآوری در سیستم های ارزیابی و سنجش یادگیری با تمرکز بر گذار از روش های سنتی به رویکردهای نوین و مبتنی بر شایستگی است. در عصر حاضر، نظام های آموزشی با چالش اساسی ناکارآمدی روش های سنجش سنتی که بر حافظه و بازتولید اطلاعات تمرکز دارند، مواجه هستند. این پژوهش با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و مرور نظام مند منابع، به بررسی مفاهیم کلیدی نظیر ارزشیابی اصیل، ارزشیابی تکوینی و ارزشیابی مبتنی بر شایستگی پرداخته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که نوآوری در ارزیابی نیازمند تغییر پارادایم از سنجش یادگیری (Assessment of Learning) به سنجش به عنوان یادگیری (Assessment as Learning) است. ابزارهای نوین مانند پورتفولیو، خودارزیابی، ارزشیابی همتا، و استفاده از فناوری های دیجیتال و هوش مصنوعی، نقش کلیدی در این تحول دارند. همچنین، نتایج حاکی از آن است که اجرای موفق این نوآوری ها نیازمند تغییر باورهای معلمان، بازنگری در برنامه های درسی و ایجاد بسترهای فرهنگی و سازمانی مناسب است. در نهایت، این مقاله پیشنهاداتی برای سیاست گذاران و مجریان آموزشی جهت پیاده سازی نظام های سنجش پویا و کارآمد ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

نوآوری آموزشی ، ارزشیابی و سنجش ، ارزشیابی مبتنی بر شایستگی ، ارزشیابی تکوینی ، ارزشیابی اصیل ، یادگیری فعال.