ارتباط موثر معلم و دانش آموز در محیط های یادگیری دیجیتال

گسترش فناوری های دیجیتال در دهه های اخیر، نظام های آموزشی را با تحولات عمیق و بنیادین مواجه ساخته است. یکی از مهم ترین پیامدهای این تحول، تغییر الگوهای ارتباطی میان معلم و دانش آموز در محیط های یادگیری دیجیتال است. ارتباط موثر، به عنوان یکی از ارکان اساسی فرآیند یاددهی–یادگیری، در فضای دیجیتال نیازمند بازتعریف مفاهیم، مهارت ها و ابزارهاست. در این مقاله تلاش شده است با رویکردی تحلیلی–توصیفی، ابعاد مختلف ارتباط موثر معلم و دانش آموز در محیط های یادگیری دیجیتال بررسی شود. ابتدا مبانی نظری ارتباط آموزشی در بستر دیجیتال تبیین می گردد، سپس نقش معلم، ویژگی های دانش آموز، ابزارهای فناورانه، موانع ارتباطی، راهبردهای بهبود تعامل و پیامدهای آموزشی این نوع ارتباط مورد واکاوی قرار می گیرد. نتایج بررسی ها نشان می دهد که ارتباط موثر دیجیتال، در صورت برخورداری از طراحی آموزشی مناسب، سواد رسانه ای معلمان، مشارکت فعال دانش آموزان و حمایت نهادی، می تواند به افزایش انگیزش، بهبود یادگیری عمیق و تقویت روابط انسانی در آموزش منجر شود.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: ارتباط آموزشی ، یادگیری دیجیتال ، تعامل معلم و دانش آموز ، فناوری آموزشی ، آموزش الکترونیکی