نقش نوآوری آموزشی در بهبود کیفیت تدریس

تحولات سریع علمی، فناوری و اجتماعی در دهه های اخیر، نظام های آموزشی را با چالش ها و فرصت های نوینی مواجه ساخته است. در این میان، نوآوری آموزشی به عنوان یکی از موثرترین راهبردها برای پاسخ گویی به نیازهای جدید یادگیرندگان و ارتقای کیفیت تدریس مطرح شده است. نوآوری آموزشی فراتر از به کارگیری ابزارهای نوین، شامل تغییر در نگرش ها، روش های تدریس، محتوای آموزشی، نقش معلم و شیوه های ارزشیابی است. این مقاله با هدف بررسی نقش نوآوری آموزشی در بهبود کیفیت تدریس، به تبیین مفهومی نوآوری آموزشی، ضرورت آن در نظام های آموزشی معاصر، انواع نوآوری ها، نقش معلم در تحقق نوآوری، تاثیر نوآوری بر یادگیری دانش آموزان، چالش ها و موانع پیش رو و در نهایت راهکارهای توسعه نوآوری آموزشی می پردازد. نتایج بررسی ها نشان می دهد که نوآوری آموزشی می تواند منجر به افزایش انگیزش یادگیرندگان، بهبود تعاملات آموزشی، ارتقای تفکر خلاق و انتقادی و در نهایت بهبود کیفیت تدریس شود، مشروط بر آن که با حمایت نهادی، توانمندسازی معلمان و فرهنگ سازی مناسب همراه باشد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: نوآوری آموزشی ، کیفیت تدریس ، یادگیری فعال ، معلم ، تحول آموزشی