آموزش شایستگی محور و بهبود اثربخشی یادگیری

در عصر حاضر که با تغییرات شتابان فناوری و پیچیدگی های اجتماعی همراه است، نظام های آموزشی سنتی مبتنی بر انتقال دانش صرف، کارایی خود را از دست داده اند. آموزش شایستگی محور (CBE) به عنوان یک رویکرد نوین و پاسخگو به نیازهای بازار کار و زندگی اجتماعی، بر تجمیع دانش، مهارت و نگرش برای انجام موثر وظایف تمرکز دارد. هدف این مقاله بررسی عمیق مفهوم آموزش شایستگی محور و نقش آن در ارتقای اثربخشی یادگیری است. در این پژوهش، ضمن تبیین مبانی نظری و مولفه های اصلی این رویکرد، به چگونگی طراحی برنامه های درسی، نقش تغییریافته معلمان و چالش های پیاده سازی آن در بستر آموزشی ایران پرداخته شده است. یافته ها نشان می دهد که گذار از آموزش زمان محور به شایستگی محور، نیازمند بازنگری اساسی در شیوه های ارزشیابی، تربیت معلم و زیرساخت های تکنولوژیک است. اثربخشی یادگیری در این الگو نه با نمره نهایی، بلکه با میزان تسلط فراگیر بر مهارت های عملی و قابلیت انتقال آموخته ها به محیط واقعی سنجیده می شود.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: آموزش شایستگی محور ، اثربخشی یادگیری ، طراحی برنامه درسی ، ارزشیابی عملکردی ، توسعه مهارت ، آموزش و پرورش ایران.