تاثیر معلم در کاهش پرخاشگری دانش آموزان

پرخاشگری در مدارس یکی از چالش برانگیزترین رفتارهایی است که نه تنها فرآیند یاددهی-یادگیری را مختل می کند، بلکه امنیت روانی کلاس و مدرسه را نیز به مخاطره می اندازد. این پژوهش با تمرکز بر نقش محوری معلم، به بررسی مکانیسم هایی می پردازد که از طریق آن ها معلمان می توانند رفتارهای پرخاشگرانه دانش آموزان را تعدیل و به سمت رفتارهای سازگارانه هدایت کنند. با عبور از رویکردهای سنتی و تنبیهی، این مقاله بر نقش معلم به عنوان «تنظیم کننده هیجانی» و «الگوی رفتاری» تاکید دارد. یافته های مورد بحث نشان می دهد که سبک مدیریت کلاس، کیفیت رابطه معلم-دانش آموز، آموزش مهارت های اجتماعی-هیجانی و مداخلات شناختی توسط معلم، متغیرهای اصلی در کاهش خشونت کلامی و فیزیکی هستند. همچنین، این مطالعه نشان می دهد که چگونه واکنش های معلم به تعارضات می تواند چرخه پرخاشگری را متوقف یا تشدید کند. در نهایت، راهکارهای عملیاتی مبتنی بر روانشناسی مثبت گرا و یادگیری اجتماعی برای توانمندسازی معلمان در مواجهه با دانش آموزان با اختلالات سلوک و نافرمانی مقابله جویانه ارائه می گردد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: پرخاشگری دانش آموزی ، مدیریت کلاس ، تنظیم هیجان ، رابطه معلم-دانش آموز ، یادگیری اجتماعی ، انضباط ترمیمی.