روایت پژوهی: روایت من از تبدیل شدن به معلمی صبور در برابر دانش آموزان پرخاشگر

در زیست بوم پیچیده و پویای کلاس درس، معلمی تنها انتقال دانش نیست، بلکه مدیریتی هنرمندانه بر عواطف و رفتارهایی است که گاه در قالب پرخاشگری و ناسازگاری نمود می یابند. این مقاله در قالب یک پژوهش روایی (Narrative Inquiry)، سفر درونی و بیرونی مرا به عنوان یک معلم، از نقطه ای که در مواجهه با دانش آموزان پرخاشگر دچار تنش، خشم و واکنش های هیجانی می شدم، تا رسیدن به جایگاهی از صبر آگاهانه و مدیریت همدلانه، ترسیم می کند. هدف از این روایت، واکاوی لایه های پنهان تعامل معلم و دانش آموز و برجسته ساختن نقش «صبر» نه به عنوان یک ویژگی شخصیتی منفعل، بلکه به عنوان یک استراتژی تربیتی فعال است. در این مسیر، با بهره گیری از نظریه های روان شناسی تربیتی و بازاندیشی در تجارب زیسته، نشان داده می شود که چگونه تغییر نگرش نسبت به ریشه های پرخاشگری و اتخاذ رویکردهای انسان گرایانه، می تواند اتمسفر کلاس را از میدان جنگ به محیطی امن برای یادگیری تبدیل کند. یافته های این روایت نشان می دهد که صبر معلم، متغیری کلیدی در کاهش رفتارهای ناهنجار دانش آموزان و افزایش بهزیستی روان شناختی خود معلم است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: روایت پژوهی ، پرخاشگری دانش آموزان ، صبر معلم ، مدیریت کلاس ، هوش هیجانی ، تربیت همدلانه.