نقش فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی در تحول محتوای برنامه های درسی

ظهور فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی (AI)، پارادایم های سنتی آموزش و برنامه ریزی درسی را با چالش ها و فرصت های بی نظیری مواجه کرده است. محتوای برنامه درسی که در گذشته به عنوان مجموعه ای ثابت و ایستا از دانش و اطلاعات در نظر گرفته می شد، اکنون تحت تاثیر الگوریتم های هوشمند به پدیده ای پویا، منعطف و شخصی سازی شده تبدیل شده است. این مقاله به بررسی عمیق چگونگی تحول محتوای آموزشی توسط ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی می پردازد. با تحلیل مبانی نظری، ابزارهای تکنولوژیک، و رویکردهای پداگوژیک نوین، استدلال می شود که هوش مصنوعی نه تنها روش ارائه محتوا، بلکه ماهیت و ساختار خود دانش ارائه شده را نیز تغییر می دهد. همچنین، با تمرکز بر بستر آموزشی ایران و ارجاع به نظریات صاحب نظران داخلی، چالش های اخلاقی، زیرساختی و فرهنگی این تحول مورد واکاوی قرار می گیرد. نتایج نشان می دهد که گذار از “برنامه درسی تجویزی” به “برنامه درسی هوشمند و تعاملی” نیازمند بازتعریف نقش معلم، بازنگری در اهداف آموزشی و تدوین چارچوب های اخلاقی بومی است.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی:هوش مصنوعی ، تحول برنامه درسی ، محتوای آموزشی پویا ، یادگیری تطبیقی ، تکنولوژی آموزشی ، شخصی سازی آموزش ، آموزش در ایران.