نقش معلمان در پیاده سازی سیاست های عدالت آموزشی و کاهش شکاف های آموزشی

عدالت آموزشی به عنوان یکی از ارکان اساسی توسعه پایدار، به معنی برخورداری عادلانه و یکسان همه فراگیران از فرصت های آموزشی کیفی، صرف نظر از موقعیت اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، جغرافیایی و جنسیتی است. در این میان، معلمان به عنوان مجریان اصلی و اثرگذار در خط مقدم نظام آموزشی، نقشی محوری و بی بدیل در تحقق عملی سیاست های عدالت آموزشی و کاهش شکاف های آموزشی ایفا می کنند. این نقش فراتر از انتقال محتوای درسی است و شامل ایجاد محیط یادگیری فراگیر، تشخیص و پاسخ به نیازهای متنوع دانش آموزان، استفاده از روش های تدریس متناسب با تفاوت های فردی، ارزشیابی عادلانه و تلاش برای جبران کاستی های محیطی و اجتماعی می شود. معلمان با شناخت عمیق از شرایط دانش آموزان خود می توانند به عاملان فعال تبدیل شوند که نه تنها نابرابری های موجود را تشدید نمی کنند، بلکه با اعمال رویکردهای آموزشی مساوات طلبانه و حساس به تفاوت ها، به تدریج شکاف های آموزشی را در کلاس درس و محیط مدرسه کاهش می دهند. موفقیت در این مسیر مستلزم حمایت همه جانبه از معلمان از طریق آموزش های تخصصی پیش از خدمت و ضمن خدمت، تامین منابع لازم، ایجاد بسترهای نهادی مناسب و کاهش بار کاری اضافی است تا آنان بتوانند با تمرکز بر امر تربیت و یادگیری، به مثابه قضات بر زمین عدالت آموزشی عمل نمایند. این مقاله با تمرکز بر این نقش کلیدی، به بررسی ابعاد مختلف تاثیر معلمان بر تحقق عدالت آموزشی می پردازد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: معلمان ، عدالت آموزشی ، شکاف آموزشی ، سیاست گذاری آموزشی ، نابرابری تحصیلی.