واکاوی تغییرات نقش معلمان در نظام آموزشی در عصر هوش مصنوعی

ظهور پرشتاب هوش مصنوعی (AI) و نفوذ آن در لایه های مختلف زیست بشری، نظام های آموزشی را با چالش ها و فرصت های بی سابقه ای مواجه کرده است. این پژوهش به بررسی دگردیسی نقش معلمان در این عصر نوین می پردازد. فرضیه بنیادین مقاله این است که هوش مصنوعی نه جایگزین معلم، بلکه تغییردهنده ماهیت حرفه ای اوست. در این گذار، نقش معلم از «انتقال دهنده صرف اطلاعات» به «تسهیل گر»، «مربی اخلاق»، «طراح مسیرهای یادگیری شخصی» و «تحلیل گر داده های آموزشی» تغییر می یابد. این مقاله با رویکردی تحلیلی-توصیفی و با استناد به منابع پژوهشی داخلی، استدلال می کند که با خودکارسازی امور روتین آموزشی توسط ماشین، ابعاد انسانی، عاطفی و اجتماعی تدریس اهمیتی دوچندان می یابد. همچنین چالش های پیش روی معلمان ایرانی از جمله شکاف دیجیتالی و نیاز به بازآموزی سواد هوش مصنوعی مورد بحث قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: هوش مصنوعی در آموزش ، نقش معلم ، تحول پداگوژیک ، یادگیری شخصی سازی شده ، اخلاق فناوری ، نظام آموزشی ایران.