تاثیر گفت وگوی صبحگاهی کوتاه درباره تجربه های روزمره دانش آموزان بر افزایش شوق یادگیری و تعامل کلاسی در دوره ابتدایی

پژوهش حاضر یک مطالعه اقدام پژوهی (Action Research) است که با هدف بررسی تاثیر اختصاص ۱۰ تا ۱۵ دقیقه از زمان آغازین کلاس به «گفت وگوی آزاد صبحگاهی» پیرامون تجربیات زیسته و روزمره دانش آموزان بر میزان اشتیاق به یادگیری و تعاملات کلاسی در یک کلاس دوره ابتدایی انجام شده است. مسئله اصلی پژوهش، فضای خشک، رسمی و معلم محور کلاس بود که منجر به انفعال دانش آموزان، کاهش مشارکت داوطلبانه و افت انگیزه درونی برای یادگیری شده بود. با استناد به نظریه های یادگیری اجتماعی-هیجانی و رویکردهای انسان گرایانه، این مداخله طی یک نیم سال تحصیلی و در دو چرخه اجرایی پیاده سازی شد. داده ها از طریق مشاهده مشارکتی، یادداشت های روزانه معلم، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با دانش آموزان و چک لیست های رفتار کلاسی گردآوری گردید. یافته های پژوهش نشان داد که ایجاد فرصتی برای دیده شدن و شنیده شدن دانش آموزان در آغاز روز، نه تنها «دیوار نامرئی» میان معلم و شاگرد را از میان برمی دارد، بلکه با کاهش فیلترهای عاطفی و اضطراب، بستری امن برای مشارکت فعال در دروس دشوارتر مانند ریاضی و علوم فراهم می کند. نتایج حاکی از افزایش معنادار در شاخص های شوق یادگیری (پرسشگری، داوطلب شدن، و انجام تکالیف) و بهبود مهارت های کلامی و اجتماعی دانش آموزان بود.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: اقدام پژوهی ، گفت وگوی صبحگاهی ، شوق یادگیری ، تعامل کلاسی ، دوره ابتدایی ، یادگیری اجتماعی-هیجانی.