تاثیر هوش مصنوعی برانگیزه ومشارکت یادگیری دانش آموزان

ورود فناوری های نوین به عرصه آموزش، پارادایم های سنتی یادگیری را با چالش ها و فرصت های جدیدی مواجه کرده است. در این میان، هوش مصنوعی (AI) به عنوان پیشران اصلی انقلاب صنعتی چهارم، پتانسیل عظیمی برای دگرگونی شیوه های تدریس و یادگیری دارد. این مقاله به بررسی عمیق و چندجانبه تاثیر هوش مصنوعی بر دو مولفه حیاتی در موفقیت تحصیلی، یعنی «انگیزه» و «مشارکت یادگیری» دانش آموزان می پردازد. با گذار از آموزش یکسان نگر به سمت یادگیری شخصی سازی شده، هوش مصنوعی می تواند نیازهای منحصر به فرد هر دانش آموز را شناسایی کرده و محتوای آموزشی را متناسب با سطح توانایی و سبک یادگیری آنان تطبیق دهد. این پژوهش تحلیلی نشان می دهد که ابزارهای مبتنی بر AI از طریق مکانیسم هایی نظیر بازخورد بلادرنگ، بازی وارسازی (Gamification)، و سیستم های خبره هوشمند، می توانند حس خودکارآمدی و استقلال را در دانش آموزان تقویت کنند که این امر مستقیما بر افزایش انگیزه درونی تاثیرگذار است. همچنین، تعامل پذیری بالای این سیستم ها منجر به افزایش مشارکت رفتاری، عاطفی و شناختی فراگیران می شود. با این حال، چالش هایی نظیر شکاف دیجیتالی، سوگیری الگوریتم ها و کاهش تعاملات انسانی نیز مورد بحث قرار می گیرد. در نهایت، راهکارهایی برای ادغام موثر این فناوری در نظام آموزشی ایران ارائه می گردد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی در آموزش ، انگیزه تحصیلی ، مشارکت یادگیری ، یادگیری شخصی سازی شده ، سیستم های تطبیقی هوشمند ، تکنولوژی آموزشی.