آموزش هوشمند مبتنی بر فناوری های دیجیتال در مدارس نسل نو

تحول دیجیتال در سده بیست و یکم، تمامی ارکان جوامع بشری را دستخوش تغییر کرده است و نظام های آموزشی نیز از این قاعده مستثنی نیستند. ظهور مدارس نسل نو که بر پایه ی تعامل، شخصی سازی و داده محوری بنا شده اند، نیازمند بازتعریف فرآیندهای یاددهی-یادگیری است. این مقاله به بررسی نقش فناوری های دیجیتال نظیر هوش مصنوعی، اینترنت اشیاء، واقعیت افزوده و کلان داده ها در شکل گیری آموزش هوشمند می پردازد. هدف اصلی، تبیین چگونگی گذار از مدارس سنتی به مدارس هوشمند نسل نو و بررسی چالش ها و فرصت های این مسیر در بستر نظام آموزشی ایران است. در این پژوهش با رویکردی تحلیلی-توصیفی، ضمن بررسی مبانی نظری، به کاربردهای عملی فناوری در کلاس درس و مدیریت مدرسه پرداخته شده است. نتایج نشان می دهد که ادغام فناوری تنها یک تغییر ابزاری نیست، بلکه نیازمند تغییر در پارادایم های تربیتی، نقش معلم و ساختار فیزیکی و مجازی مدارس است. همچنین چالش هایی نظیر شکاف دیجیتالی، امنیت سایبری و نیاز به سواد دیجیتال معلمان به عنوان موانع اصلی شناسایی شده اند.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: آموزش هوشمند ، مدارس نسل نو ، فناوری های دیجیتال ، تحول دیجیتال ، هوش مصنوعی در آموزش ، یادگیری شخصی سازی شده.