تاثیر روش های نوین آموزشی بر رشد شناختی و عاطفی کودکان استثنایی در مدرسه
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 21
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EPCS04_12726
تاریخ نمایه سازی: 17 بهمن 1404
چکیده مقاله:
پژوهش حاضر با هدف بررسی جامع تاثیر روش های نوین آموزشی بر ابعاد شناختی و عاطفی کودکان استثنایی در محیط مدرسه انجام شده است. کودکان استثنایی، به دلیل ویژگی های منحصر به فرد رشدی و نیازهای آموزشی خاص خود، نیازمند رویکردهای آموزشی اثربخش و متناسب با شرایط زیستی و روانی شان هستند. در دهه های اخیر، تحولات چشمگیری در حوزه آموزش ویژه رخ داده است که بر اتخاذ روش ها و فناوری های نوین تاکید دارد. این مقاله تحلیلی، با تکیه بر ادبیات نظری و تجربی، به واکاوی این موضوع می پردازد که چگونه رویکردهای نوینی چون آموزش مبتنی بر فناوری، آموزش شخصی سازی شده (Personalized Learning)، رویکردهای مبتنی بر بازی واره سازی (Gamification) و آموزش فراگیر (Universal Design for Learning - UDL) می توانند منجر به بهبود معنادار در عملکردهای شناختی (نظیر حافظه کاری، توجه پایدار، و مهارت های حل مسئله) و همچنین مولفه های عاطفی (مانند عزت نفس، خودکارآمدی و تنظیم هیجانات) در این گروه از دانش آموزان شوند. تحلیل ها نشان می دهد که روش های سنتی اغلب در پاسخگویی به تنوع نیازهای یادگیرندگان استثنایی ناکام مانده اند و روش های نوین، با تمرکز بر انعطاف پذیری محتوا، شیوه ارائه و ارزشیابی، بستری فراهم می آورند که شکاف بین توانایی های ذاتی دانش آموز و انتظارات آموزشی را کاهش دهد. به ویژه، استفاده از ابزارهای دیجیتال تعاملی، توانایی ایجاد انگیزه درونی را در دانش آموزان دارای اختلالاتی چون اوتیسم، نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) و ناتوانی های یادگیری خاص تقویت کرده است. در حوزه عاطفی، رویکردهای نوین با فراهم آوردن فرصت هایی برای موفقیت های کوچک و مکرر، به طور مستقیم بر افزایش خودباوری و کاهش اضطراب یادگیری تاثیر می گذارند. این مقاله همچنین چالش های پیاده سازی این روش ها، شامل موانع زیرساختی، کمبود آموزش تخصصی معلمان و مسائل اخلاقی مرتبط با استفاده از داده های آموزشی، را مورد بحث قرار می دهد و در نهایت، راهکارهای عملیاتی برای ادغام موفقیت آمیز این نوآوری ها در برنامه درسی مدارس استثنایی ارائه می نماید. نتیجه گیری کلی بر لزوم اتخاذ یک پارادایم آموزشی پویا و انسان محور تاکید دارد که در آن، فناوری و رویکردهای نوین، به عنوان ابزاری برای توانمندسازی کامل دانش آموزان استثنایی عمل کنند.
کلیدواژه ها:
کودکان استثنایی ، روش های نوین آموزشی ، رشد شناختی ، رشد عاطفی ، آموزش ویژه ، فناوری آموزشی ، طراحی جهانی برای یادگیری (UDL) ، شخصی سازی یادگیری.
نویسندگان
صدیقه سادات امینی
مدیر
الهام شهبازی چشم
معاون آموزشی