نقش معلمان توانمند در پیشرفت تحصیلی و اجتماعی کودکان استثنایی در مدارس فراگیر

این پژوهش به بررسی نقش حیاتی معلمان توانمند در تضمین پیشرفت تحصیلی و اجتماعی کودکان دارای نیازهای ویژه (استثنایی) در چارچوب نظام آموزش فراگیر (Inclusion) می پردازد. آموزش فراگیر، که بر پذیرش تنوع و ارائه آموزش های متمایز در محیط های آموزشی عادی تاکید دارد، موفقیت خود را مدیون کیفیت و شایستگی های حرفه ای کادر آموزشی، به ویژه معلمان اصلی و توانبخشی است. معلم توانمند در این بافت، صرفا مجری برنامه های درسی نیست، بلکه یک تسهیل گر ماهر، طراح آموزش های فردی سازی شده (IEP)، و حامی عاطفی و اجتماعی دانش آموزان استثنایی محسوب می شود. این مقاله بر این فرضیه استوار است که فقدان صلاحیت های تخصصی در مواجهه با طیف وسیعی از ناتوانی ها، بزرگترین مانع در تحقق اهداف آموزش فراگیر است. توانمندی معلم شامل دانش تخصصی در مورد اختلالات یادگیری، مهارت های مدیریتی کلاس درس برای محیط های متنوع، استفاده از فناوری های کمکی، و مهم تر از همه، نگرش مثبت و پذیرنده نسبت به تفاوت ها است. نتایج حاصل از مطالعات متعدد نشان می دهد که مداخله های معلم-محور که مبتنی بر اصول طراحی جهانی برای یادگیری (UDL) و رویکردهای تمایزیافته هستند، به طور معناداری منجر به افزایش انگیزه درونی، بهبود عملکرد شناختی و توسعه مهارت های بین فردی در دانش آموزان استثنایی شده است. این تحقیق با تبیین ابعاد مختلف توانمندی (شامل دانش، مهارت و نگرش) و ارائه مدل هایی برای توسعه حرفه ای مستمر، چارچوبی نظری برای سیاست گذاران آموزشی فراهم می آورد تا سرمایه گذاری هدفمندتری در تربیت نسلی از معلمان متخصص برای اجرای موفقیت آمیز آموزش فراگیر صورت پذیرد. تاکید نهایی بر این نکته است که توانمندسازی معلمان، سنگ بنای تبدیل مدارس فراگیر از یک شعار صرف به یک واقعیت تربیتی موثر است.

کلیدواژه ها:

آموزش فراگیر ، کودکان استثنایی ، معلم توانمند ، برنامه ریزی فردی شده (IEP) ، تمایز آموزشی ، توسعه حرفه ای ، مدارس فراگیر ، شایستگی های حرفه ای.