رفاه شغلی و سلامت روان دانش آموزان

سلامت روان معلمان به عنوان رکن اساسی نظام آموزشی، بر ابعاد مختلف عملکرد مدرسه از جمله کیفیت تدریس، مدیریت کلاس، انگیزش دانش آموز و نتایج یادگیری تاثیر می گذارد. این مقاله با هدف تجمیع شواهد نظری و تجربی پیرامون رابطه سلامت روان معلمان و کیفیت آموزش، مروری تحلیلی بر مطالعات بین المللی و داخلی ارائه می دهد. مبانی نظری شامل مدل های رفاه شغلی، فرسودگی، و اثرات میانجی روانی-تعاملاتی معلم دانش آموز است. مرور سیستماتیک منابع نشان می دهد که سلامت روان مثبت معلمان (well-being) با کیفیت بالاتر رفتارهای تدریسی، روابط تعاملی بهتر با دانش آموزان و کاهش ترک خدمت همراه است؛ در مقابل فرسودگی و استرس شغلی با کاهش وضوح تدریس، کاهش مدیریت کلاس و کاهش انگیزش دانش آموزان مرتبط است (Dreer, ۲۰۲۳; Madigan & Kim, ۲۰۲۱; Hascher, ۲۰۲۱). شواهد ایرانی نیز از شیوع قابل توجه فشارهای شغلی و فرسودگی در معلمان و اثر منفی آن بر کیفیت آموزش حکایت دارد (بیانی، ۱۳۹۴؛ زیدآبادی، ۱۴۰۴). مقاله بر ضرورت سرمایه گذاری در سلامت روان معلمان، آموزش مهارت های مقابله ای، اصلاح بار کاری و ارائه حمایت سازمانی تاکید می کند و پیشنهاداتی عملی و پژوهشی برای سیاست گذاران و مدیران مدارس ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

سلامت روان معلمان ، فرسودگی شغلی ، کیفیت تدریس ، رفاه شغلی ، مدیریت کلاس