راهبردهای نوین در آموزش مهارت های خودکنترلی و تاثیر آن بر عملکرد تحصیلی و تربیتی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی راهبردهای موثر در آموزش مهارت های خودکنترلی به دانش آموزان و تاثیر آن بر کاهش رفتارهای پرخطر و ارتقای عملکرد تحصیلی انجام شده است. روش این پژوهش به صورت مروری-توصیفی بوده و به بررسی مبانی نظری و یافته های پژوهش های پیشین پرداخته است. نتایج حاصل از این مطالعه نشان می دهد که خودکنترلی، به عنوان یک سازه کلیدی در روان شناسی تربیتی، رابطه ای معنادار با موفقیت تحصیلی، سازگاری اجتماعی و سلامت روان دارد. همچنین، مداخلات آموزشی مبتنی بر تئوری شناختی-رفتاری و تمرین های توجه آگاهی، در تقویت مهارت های بازداری پاسخ و تنظیم هیجان دانش آموزان بسیار کارآمد است. بر اساس یافته ها، پیشنهاد می شود که برنامه های درسی مدارس با ادغام تکنیک های آموزش خودکنترلی، غنی تر شده و معلمان نیز در زمینه اجرای این راهبردها توانمند شوند.

کلیدواژه ها:

خودکنترلی ، تنظیم هیجان ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ، مداخلات تربیتی