راهکارهای سیاست گذاری برای تضمین عدالت در توزیع امکانات فناوری مدارس

گسترش فناوری های آموزشی در دهه های اخیر، فرصت های نوینی برای ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری فراهم کرده است؛ با این حال، توزیع نابرابر امکانات فناوری میان مدارس، به ویژه میان مناطق برخوردار و کم برخوردار، به یکی از چالش های اساسی نظام های آموزشی تبدیل شده است. این نابرابری، نه تنها شکاف دیجیتال را تشدید می کند، بلکه عدالت آموزشی را نیز با تهدید جدی مواجه می سازد. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تحلیل راهکارهای سیاست گذاری برای تضمین عدالت در توزیع امکانات فناوری مدارس انجام شده است. مسئله اصلی پژوهش، فقدان سیاست های یکپارچه و داده محور برای تخصیص عادلانه منابع فناورانه در نظام آموزشی است.این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی انجام شد و داده های اولیه (شواهد ۱) از طریق تحلیل اسناد سیاستی، بررسی آمارهای رسمی، مصاحبه با مدیران مدارس و مرور پژوهش های پیشین گردآوری گردید. یافته ها نشان داد که سیاست هایی نظیر تخصیص هدفمند منابع، توجه به شاخص های محرومیت، توسعه زیرساخت های ارتباطی و توانمندسازی نیروی انسانی، نقش کلیدی در تحقق عدالت فناورانه دارند. نتایج پژوهش بیانگر آن است که سیاست گذاری هوشمندانه در حوزه فناوری آموزشی می تواند به کاهش شکاف دیجیتال، ارتقای فرصت های یادگیری و تحقق عدالت آموزشی منجر شود.