رویکرد مدیریت یکپارچه شهرداری ورامین در ارتقای خدمات زیربنایی و پایداری محلات فرسوده: تحلیل سیاست ها و چالش های اجرایی

بافت های فرسوده شهری ورامین به عنوان یکی از چالش های اصلی توسعه پایدار این شهر تاریخی، با مشکلات گسترده در خدمات زیربنایی (شبکه آب و فاضلاب، برق، آسفالت معابر، دسترسی و فضای سبز) مواجه است. این پژوهش به بررسی رویکرد مدیریت یکپارچه شهرداری ورامین در ارتقای این خدمات و پایداری محلات می پردازد. با تمرکز بر هماهنگی بین شهرداری، ستاد بازآفرینی شهری ایران، اداره کل راه و شهرسازی استان تهران و بخش خصوصی، همراه با اجرای بسته های تشویقی ملی و محلی، پیشرفت هایی در نوسازی زیربناها حاصل شده است. وسعت بافت فرسوده شهری ورامین حدود ۴۱۰ تا ۴۳۰ هکتار (به علاوه حدود ۲۲۰ هکتار سکونتگاه غیررسمی) است و اقدامات شهرداری منجر به بهبود دسترسی معابر، کاهش هدررفت آب، تقویت روشنایی عمومی و ایجاد فضاهای سبز محلی شده است. با این حال، موانعی مانند کمبود بودجه پایدار، مشارکت پایین شهروندان، بوروکراسی اداری و محدودیت های فنی بافت تاریخی همچنان پابرجاست. نتایج نشان می دهد که مدیریت یکپارچه می تواند کیفیت زندگی را ارتقا دهد و آسیب پذیری را کاهش دهد، اما نیاز به تقویت هماهنگی، فناوری و مشارکت مردمی برای دستیابی به پایداری کامل وجود دارد. این مطالعه پیشنهادهایی عملی برای غلبه بر چالش ها و تحقق چشم انداز بازآفرینی پایدار ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

مدیریت یکپارچه شهری ، بافت فرسوده ، خدمات زیربنایی ، پایداری محلات ، شهرداری ورامین ، بازآفرینی شهری ، بسته های تشویقی.