بررسی روش های نوین تدریس و نقش معلم در بهبود کیفیت یادگیری دانش آموزان کم توان ذهنی

هدف این پژوهش، بررسی روش های نوین تدریس و تحلیل نقش محوری معلم در بهبود کیفیت یادگیری دانش آموزان کم توان ذهنی است. با توجه به نیازهای ویژه آموزشی این دانش آموزان و ضرورت استفاده از رویکردهای موثر، این مقاله با روش تحقیق کتابخانه ای-تحلیلی و مرور نظام مند انجام شد. یافته ها نشان می دهد که روش هایی مانند آموزش مبتنی بر بازی، آموزش چندحسی، استفاده از فناوری کمک آموزشی، آموزش مبتنی بر هنر و داستان سرایی، و نیز رویکرد وظیفه محور و آموزش مستقیم، در صورتی که به صورت تلفیقی و فردی شده به کار روند، می توانند سبب بهبود توجه، انگیزه، حفظ و تعمیم یادگیری در این دانش آموزان شوند. در این میان، نقش معلم از یک انتقال دهنده صرف اطلاعات، به یک طراح آموزشی خلاق، تسهیل گر، مشاهده گر دقیق، ایجادکننده رابطه عاطفی مثبت و همکار با خانواده ها ارتقا می یابد. معلم با تشخیص دقیق نیازها، انتخاب و تطبیق روش ها، و ایجاد محیطی امن و حمایتگر، بستر اساسی یادگیری معنادار را فراهم می سازد. نتیجه گیری کلی حاکی از آن است که تلفیق روش های نوین با نقش آفرینی حرفه ای و انسانی معلم، موثرترین راهبرد برای ارتقای کیفیت یادگیری و رشد همه جانبه دانش آموزان کم توان ذهنی محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: روش های نوین تدریس ، دانش آموزان کم توان ذهنی ، نقش معلم ، کیفیت یادگیری ، آموزش ویژه.