بررسی رابطه ی سبک های یادگیری با خودتنظیمی تحصیلی و پیشرفت درسی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه ی سبک های یادگیری با خودتنظیمی تحصیلی و پیشرفت درسی دانش آموزان انجام شد. روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی بود.. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه سبک های یادگیری کلب (نسخه تجدید نظر شده)، پرسشنامه خودتنظیمی تحصیلی بوفارد و همکاران و میانگین نمرات نوبت اول به عنوان شاخص پیشرفت درسی استفاده شد. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین سبک یادگیری «جذب کننده» و «همگرا» با خودتنظیمی تحصیلی و پیشرفت درسی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین بین خودتنظیمی تحصیلی با پیشرفت درسی رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد. نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان داد که سبک های یادگیری و خودتنظیمی تحصیلی قادر به پیش بینی معنادار پیشرفت درسی هستند. در مجموع، نتایج بر اهمیت توجه به سبک های یادگیری و تقویت راهبردهای خودتنظیمی در بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: سبک یادگیری ، خودتنظیمی تحصیلی ، پیشرفت درسی ، دانش آموزان.